Katarzyna Cicha

"Ponieważ pierwszy tydzień miesiąca obfituje w ogłoszenia o dołączaniu do nowych firm (wspaniale!) – myśl dla świeżaków w organizacjach. W nowej pracy wielu z was łatwo włączy tryb „złotej nowej osoby”. Tej, która od pierwszego dnia chce udowodnić, że jej zatrudnienie było dobrą, OPŁACALNĄ decyzją. Na początku może to działać pięknie, mamy ekscytację, dobre wrażenie, szybkość. Dopiero później przychodzi moment, w którym orientujesz się, że w tym tempie nie da się długo żyć. 🫴 Bierzesz na siebie dodatkowe rzeczy, bo jeszcze nie masz tych w 100% swoich, a coś przecież trzeba robić. 🫴 Zgłaszasz się do wolontariatów, konsultacji projektów, inicjatyw wewnętrznych i cudzych zadań, żeby nie wypaść biernie. 🫴 Odpowiadasz natychmiast, nawet na niepilne maile, żeby nikt nie pomyślał, że zwalniasz. 🫴 Udajesz spokój, gdy czegoś nie wiesz, bo przecież zatrudnili kogoś z doświadczeniem. A kupka pytań codziennie rośnie. Po kilku tygodniach okazuje się, że te dodatkowe taski nie zniknęły, po prostu dołączyły do twojego właściwego zakresu obowiązków. I robi się niebezpiecznie gorąco. A ja poradziłabym jednak, żeby na starcie zostawić sobie trochę przestrzeni na adaptację, zamiast budować wiarygodność i reputację na tempie, które nie jest do utrzymania na dłuższą metę"

"Nie zakładajmy, że wiemy lepiej, czego inni potrzebują zawodowo i rozwojowo. Szczególnie wtedy, gdy praktycznie ich nie znamy, jak kandydatów w rekrutacji, o których wnioskujemy po trzech zdaniach z rozmowy. To jedna z rzeczy, które wciąż najbardziej mnie męczą w realiach rynkowych – moment, w którym czyjaś potrzeba zostaje uznana za dziwną, tylko dlatego, że nie pasuje do czyjegoś wyobrażenia o tym, jak wygląda „normalna” kariera."